Μουντό το σημερινό πρωινό! Κοιτάω από το παράθυρο και δεν ξέρω αν θα βρέξει ή αν αργότερα θα βγει ο ήλιος να μας γλυκάνει, ίσως ο καιρός είναι η προβολή του τι νιώθω σήμερα, 8 Μάρτη 2012, παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Να διασκεδάσω με τις φίλες μου πίνοντας και χορεύοντας ανούσια ακολουθώντας αυτή την χαζή παράδοση του εορτασμού; Συγγνώμη τι γιορτάζουμε ακριβώς; Το ότι έχω το δικαίωμα να ψηφίζω, να δουλεύω, να είμαι βουλευτής, γιατρός, δικηγόρος, ειρηνοδίκης, ανύπαντρη μητέρα, ομοφυλόφιλη, άθεη, ελεύθερη να πιστεύω ότι θέλω αν δεν βλάπτω τον συνάνθρωπο μου;
Ή να θρηνήσω όλες εκείνες τις ελληνίδες και τις γυναίκες όλου του κόσμου που γίνονται θύματα των συζύγων, πατεράδων, συντρόφων, που τα πρόσωπα τους είναι καλυμμένα, γιατί είναι προκλητικές από τη φύση τους, γιατί το σώμα τους μπορεί να δώσει στο φως μικρές υπάρξεις, γιατί μπορεί να ταράξει το δυνατό αντρικό νου και να μεθύσει σαν το κρασί την λογική του άντρα, να χάσει έτσι την σωστή κρίση του και τον αυτοέλεγχο και να τις βιάσει, να τις ακρωτηριάσει, να τις χτυπήσει μέχρι θανάτου;
Ναι φίλες και φίλοι, ναι, αν είναι έτσι λοιπόν αν, οι γυναίκες προκαλούν όλα αυτά τα απαίσια πράγματα πρέπει να είναι καλά κρυμμένες και να βγαίνουν στο φως του ήλιου, αν επιτρέπεται να τις φωτίζει γιατί δεν το αξίζουν, μόνο όταν πρέπει να παντρευτούν, να πάνε στο νοσοκομείο για να γεννήσουν, σε κηδεία και για να λιθοβοληθούν…
Αυτό θέλετε να γιορτάσω σήμερα; Τους ομαδικούς βιασμούς; Την ανισότητα στην εργασία; Τους χαμηλότερους συγκριτικά με τους άντρες μισθούς; Τον διπλό και τριπλό κόπο για να επιβληθούν στους κατωτέρους τους προσπαθώντας να αποδείξουν ότι όλα τα μπορεί η γυναίκα και εκτός κουζίνας;
Λυπάμαι που σε μια χώρα που η μόδα έχει πρωταρχικό ρόλο, το καλό αυτοκίνητο και το τελευταίας τεχνολογίας κινητό χαρακτηρίζουν τον ευρωπαίο έλληνα και ελληνίδα σε μια πόλη σαν την Θήβα οι γυναίκες δεν τολμούν να περπατήσουν με το τσιγάρο στο χέρι και παρόλο τις απόλυτες αντικαπνιστικές μου απόψεις, το θεωρώ μεγάλη αδικία οι άντρες να μπορούν και οι γυναίκες όχι γιατί στην καρέκλα του καφέ δεν είσαι πόρνη, όταν όμως περπατήσεις στην πλατεία με το τσιγάρο σου αναμμένο είσαι; Ντροπή !
Και σας ρωτάω γιατί ακόμα στον κόσμο το να είσαι γυναίκα είναι ντροπή; Γιατί όταν στις 10 το βράδυ περιμένω το ταξί στο πεζοδρόμιο για να με πάει σπίτι μου έχω την απαίτηση να μην με κοιτάνε σαν ιερόδουλη;
Ε λοιπόν παρ’ όλα αυτά εγώ είμαι περήφανη για αυτό που είμαι, με όλο το πακέτο των ελαττωμάτων μου φωνάζω … Είμαι γυναίκα …. Μαγκιά μου!!!
Η γυναίκα ΔΕΝ τα μπορεί όλα, πολύ απλά γιατί δεν έχει την ίδια διάπλαση με τον άντρα και αυτό δεν είναι ντροπή, είναι απλά φυσικό. Το ίδιο και ο άντρας: ΔΕΝ τα μπορεί όλα, δεν μπορεί να κάνει παιδί, να θηλάσει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή τη διαφορετικότητα πρέπει να κατανοήσουμε, ότι δηλαδή δεν είμαστε ούτε ίδιοι, ούτε ίσοι.
Καπνίζουμε πιο πολύ από τους άντρες πια, αυτό είναι μαγκιά μας;
Φεμινισμός, η λέξη που μας χαντάκωσε. Λόγω αυτού κάνουμε παιδιά μεγάλες, 30+, και αν κάνουμε, είναι ένα και μας το μεγαλώνει άλλος, δεν έχουμε χρόνο να το θηλάσουμε και να το μεγαλώσουμε ΄πως πρέπει.
Σκάψαμε το λάκκο μας με τα "θέλω την ίδια δουλειά": όταν έχεις περίοδο μπορείς να κάτσεις 10 ώρες στο γραφείο, ή όρθια ως γιατρός; Όχι, δεν είμαστε ίσοι, θέλουμε πολύ καιρό για να γεννήσουμε, να θηλάσουμε, να φροντίσουμε τα παιδιά μας. Αυτή είναι η διαφορετικότητά μας, τα δικαιώματά μας και οι υποχρεώσεις μας.
Θες φεμινισμό; Δούλευε όσο μπορούν οι άντρες και μη ζητάς έξτρα δικαιώματα. Θες;;; Εγώ ΟΧΙ.