Για πάντα

Ήταν μια ζωή περασμένη, σε ένα όνειρο που δεν έχω ζήσει, ένα φιλί που δεν έχω πάρει, ένα χάδι που ποτέ δεν ένοιωσα, ένα δάκρυ που ονειρεύτηκα, ένας πόνος βαθύς που δεν ξεχνιέται.

 Μια ζωή μακρινή σε άλλη εποχή, σε άλλη χώρα με άλλο σώμα με ίδια ψυχή. Εκείνη που μέσα μου δεν πέθανε με το πέρασμα των αιώνων, εκείνη η ψυχή που σε αναγνώρισε και σε ξέρει καλά.

 Η ψυχή έχει μνήμη,  δεν ξεχνά, απλά μέρα με τη μέρα, όταν το σώμα παύει να αναπνέει συνεχίζει την αναζήτηση της, ψάχνει το ταίρι που η φύση έπρεπε να θάψει και η αιωνιότητα να ξαναενώσει.

Ο φόβος με τυφλώνει, δεν σε βλέπω.

Ο θάνατος είναι δίπλα μου και με κοιτάει επικριτικά .

Η ανασφάλεια  έχει δέσει με αλυσίδες τους καρπούς των χεριών μου, δεν μπορώ να σε αγκαλιάσω...

Ίσως δεν είναι αυτή η ζωή που θα ξανασμίξουμε… νοιώθω την καρδιά μου να χτυπά αργά σαν να θέλει να σβήσει τώρα.

Ίσως δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι για τόση μεγάλη, αθάνατη αγάπη.

 Πρέπει να πεθάνουμε, να γεννηθούμε  ξανά και ξανά σε αυτή τη γη.

Όταν έρθει η ώρα θα το δεις, θα το νοιώσει η ψυχή σου θα ενωθούμε και θα είναι πραγματικά … για πάντα! Ως τότε ζήσε κάθε στιγμή με πείσμα, θάρρος, αγάπη και χαμόγελο.