Θήβα, 24/5/2001
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1 : Η αρχή ..
Πολλές φορές, όταν θυμώνω με τον εαυτό μου γιατί δεν διεκδικώ πράγματα για μένα ή γιατί δεν απολαμβάνω αυτά που έχω, θυμάμαι ένα παραμύθι, χωρίς συγκεκριμένο χρόνο και τόπο που μιλάει για ένα μικρό ταξιδιώτη, ο οποίος πήρε ότι είχε και δεν είχε και έφυγε για να γυρίσει τον κόσμο. Ο δικός του κόσμος δεν ήταν σαν αυτόν στον οποίο ζούμε εμείς σήμερα. Δεν υπάρχουν βέβαια ακριβείς πληροφορίες για το πώς ήταν για παράδειγμα ο αέρας, αν υπήρχε δηλαδή αέρας, αν οι κάτοικοι του ήταν άνθρωποι, ζώα, σκιές, ψυχές, ιδέες, δέντρα, υπολογιστές… Πάντως ο πρωταγωνιστής του παραμυθιού, ο ταξιδιώτης, ήταν κάτι ανάμεσα σε άνθρωπο και πνεύμα. Σκεφτόταν, γερνούσε, αλλά δεν είχε ανάγκη να τρώει, ούτε να κοιμάται, ήταν πάντα σε αναζήτηση νέων εμπειριών και γνώσεων. Σκεφτόταν πολύ συχνά ότι δεν είχε πολύ χρόνο την διάθεση του για να ωριμάσει πνευματικά, γιατί ήταν τόσα πολλά τα πράγματα που έπρεπε να μάθει και ο χρόνος τον κυνηγούσε. Μια μέρα λοιπόν, ή νύχτα.. αποφάσισε να βρει το νόημα της ζωής. Είπε : " θα αναζητήσω στο σύμπαν το νόημα της ύπαρξης μου, θα καταγράφω τις εμπειρίες μου και όταν ολοκληρώσω το ταξίδι μου θα έχω καταλάβει γιατί είμαι τόσο τυχερός που υπάρχω. Όταν βάζεις ένα στόχο στη ζωή σου, αυτή αυτόματα αποκτά ένα νόημα, σημασία έχει αυτό το νόημα να το εξυψώσεις και όχι να το μηδενίσεις." Αυτά σκέφτηκε και ο ταξιδιώτης και πήρε μια ξύλινη πέννα και χαρτί για να γράφει ότι του αρέσει, τον εντυπωσιάζει ή του προκαλεί απέχθεια και ένα σακίδιο στο οποίο θα έβαζε μόνο πολύ μικρά αναμνηστικά από πολύ ιδιαίτερα μέρη. Κρέμασε στο λαιμό του ένα φυλαχτό από το οποίο να παίρνει δύναμη στις δύσκολες στιγμές και… έφυγε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου