Καλοκαιρινές διακοπές … ανοιξιάτικες εκλογές!!

Πλανεύτρα άνοιξη πάλι με μάγεψες, τις σκέψεις μου τρέλανες και τις αισθήσεις μου στα όρια τους  έφτασες … Σε δίλημμα βρίσκομαι, να σε σκέφτομαι ή όχι;

Να χάνομαι στο μαγικό σου σύμπαν ή ….  στην εφημερίδα;

Να χαίρομαι που η ανεμελιά του ήλιου φτάνει ή να απεύχομαι για την καταιγίδα που πλησιάζει; Δεν βαριέσαι, θα σφίξω τα δόντια, θα κοιτάξω μπροστά, θα δω μόνο τα θετικά, θα ελπίζω … να ελπίζω; να φοβάμαι;

Το χειρότερο αίσθημα που έχω νοιώσει είναι ο φόβος του φόβου…  είναι ανεξέλεγκτος, απρόβλεπτος,  ένα τοίχος ψηλός που χειμώνα, καλοκαίρι, άνοιξη φθινόπωρο έχει πάντα το ίδιο ύψος και μου καταστρέφει τα όνειρα, τα κάνει εφιάλτες.  Η αλλαγή πλησιάζει  αλλά τι αλλαγή θα είναι αυτή; Πώς να απολαύσω τον ήλιο λοιπόν όταν το μυαλό μου είναι σε συνεχή αγονία, δεν βρίσκει λύση και αναμένει την επόμενη των εκλογών για να κοιτάξει ψηλά, με την ευχή ότι το καλοκαίρι που έρχεται θα φέρει αν όχι σταθερότητα αλλά τουλάχιστον πραγματική  όρεξη για  αλλαγή των δεδομένων ζωής από αυτούς τους οποίους θα τιμήσουμε με την ψήφο μας!