“E-mail απ’ το άσπρο πρόβατο”

Αγαπητοί φίλοι,
σίγουρα όλοι θα έχετε ακούσει έστω και μια φορά κάποιο μέλος του στενού σας κύκλου και όχι μόνο, να λέει: «Αυτός εκεί είναι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας. Τι έχει κάνει στους δικούς του, δεν φαντάζεσαι. Τον μεγάλωσαν, τον σπούδασαν, του τα έδωσαν όλα και εκείνος, αντί να κάνει την στρωμένη δουλειά του πατέρα του έγινε ….» ή « Μα να μην ψηφίσει το ίδιο κόμμα με την οικογένειά του; Γενιές και γενιές οι δικοί του ήταν …». « Μα ποια πήγε και παντρεύτηκε; Χωρίς περιουσία, χωρίς τίποτα». Οικεία; Σίγουρα, τι ρωτάω! Αυτά ακούω και εγώ συχνά πυκνά στον περίγυρο μου … στο κοπάδι μου ήθελα να πω …. και για να σας τα γράφω θα σκεφτήκατε ότι και εγώ είμαι ένα μαύρο πρόβατο που κάτι έκανε και προκάλεσε τον θυμό και την απογοήτευση των δικών του. Όχι λοιπόν, δεν είναι έτσι! Σας διαβεβαιώνω ότι είμαι ένα ωραιότατο άσπρο πρόβατο από την Βοιωτία. Ζω με τους δικούς μου, (αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει), και σε γενικές γραμμές καλά τα πάμε. Πάντα έκανα αυτό που έλεγαν να κάνω, ακολουθούσα το κοπάδι. Αυτό το χορταράκι έτρωγε το κοπάδι; αυτό και εγώ, εκείνο το νεράκι έπινε το κοπάδι; εκείνο και εγώ… έτσι ήξερα έτσι έκανα…
Πέρασαν όμως τα χρόνια και … άρχισα να σκέφτομαι, ότι θα μπορούσα να δοκιμάσω …να φάω και από άλλο βοσκοτόπι, (σκανδαλιστήκατε; … το ξέρω) να πιω από αλλού νεράκι …. που μπορεί να είναι και καλύτερης ποιότητας, για παράδειγμα μακριά από εργοστάσια και μολυσμένες πηγές, από αυτοκινητοδρόμους. Να καλυτερεύσω τη ζωή μου ήθελα, όχι να κάνω επανάσταση στην οικογένεια. Δηλαδή πρέπει να παραμένω προσκολλημένος στις οικογενειακές παραδόσεις με το έτσι θέλω; Στις πεπαλαιωμένες πρόχειρες λύσεις και αντιλήψεις, για να μην πάω κόντρα στη μαμά και στο μπαμπά, στο θείο, στη γειτονιά; Οι προθέσεις μου είναι αγνές, να ανέβω ποιοτικά ζητάω, και αν εκείνοι θέλουν να εμμένουν στα παλιά … επιλογή τους.
Αναρωτιέμαι όμως και … θέλω μια ειλικρινή απάντηση … μήπως κατά βάθος … είμαι ένα μαύρο πρόβατο που δεν τολμά να αλλάξει τα δεδομένα ζωής του για να μην γίνουν συχνές οι επισκέψεις του … κτηνιάτρου; Όσο το σκέφτομαι όμως, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι κακώς δεν τολμώ να αλλάξω πορεία, τα βήματα αλλαγής εμένα θα ευνοήσουν πρώτα απ’ όλους. Γιατί διστάζω; Τι και αν μέσα μου κρύβω ένα μαύρο προβατάκι. Εγώ με τα χρώματα δεν έχω κανένα πρόβλημα, θα έχω με την δική μου διχρωμία; Εμπρός λοιπόν για νέα βοσκοτόπια, με βιολογική τροφή, με καθαρό αέρα, με ανθρώπους που σέβονται αυτό που είμαι και αυτό που προσφέρω σε αυτόν τον κόσμο, χωρίς διακρίσεις, χωρίς τύψεις, και ο στόχος μας  να είναι  το μέτριο να γίνει … άριστο!